1
گروه بهداشت و کنترل موادغذایی، بخش اپیدمیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران.
2
گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
چکیده
زمینه و نوع مطالعه: مروری سیستماتیک بر جدید ترین یافته ها در زمینه جراحات زخم کف سم و خط سفید هدف: بررسی و بحث روی جدید ترین موضوعات منتشر شده در مورد زخم کف سم و خط سفید روش مطالعه: مرور سیستماتیک بر اساس راهنمای PRISMA (Preferred Reporting Items for Systematic reviews and Meta-Analyses) با تمرکز بر مقالات از سال 2020 تا 2026 انجام شد. سپس مراحل پایش عنوان، خلاصه مقالات و متن با استفاده از نرم افزار R (version 4.4.1، 2024) و بسته نرم افزاری Revtools انجام شد. نتایج: پاتوژنز جراحات بافت شاخی بیشتر به شکست های بیو مکانیکی و کبودی موضعی کف سُم و خط سفید مربوط است. پیشرفت مهم در کنترل لنگش شامل تشخیص زود هنگام با اسکور (امتیاز) حرکتی (mobility scoring)، درمان سریع و استفاده از دارو های ضد التهاب غیر استروئیدی همراه با بلوک (تخته) سُم است. ثبت دقیق جراحات و لنگش نیز برای مدیریت سلامت سم و بهبود شاخص های ژنتیکی اهمیت دارد. ضخامت بالشتک انگشتی یکی از عوامل مهم در بروز لنگش است، که حجم آن، تحت تأثیر سن، ژنتیک، دوره پرورش، مرحله شیردهی، سابقه لنگش و امتیاز وضعیت بدنی (Body Condition Score) BCS قرار دارد. نحوه ارتباط مشاور با دامدار، مشارکت دادن دامدار در تصمیم گیری و میزان انگیزه دهی در اجرای موفق توصیه های درمانی نقش حیاتی دارد. نتیجهگیری نهایی: با توجه به پاتوژنر و بهبود این جراحات، تحقیقات جدید با تمرکز روی بهبود ژنتیک و آسایش دام سعی در یافتن راه حل هایی برای پیشگیری از بروز این جراحات دارند.