https://www.eltiamjournal.ir/ التیام fa daily 1 Sun, 23 Aug 2026 00:00:00 +0330 Sun, 23 Aug 2026 00:00:00 +0330 https://www.eltiamjournal.ir/article_247113.html خلاصهزمینه و نوع مطالعه: بیماری‌های اندام حرکتی و لنگش از مهم‌ترین مشکلات سلامت اسب‌ها به شمار می‌روند که سالانه خسارات اقتصادی قابل توجهی به صنعت پرورش اسب و باشگاه‌های سوارکاری وارد می‌کنند. شناخت الگوی شیوع این بیماری‌ها و عوامل مرتبط با آن‌ها می‌تواند در پیشگیری، تشخیص زودهنگام و مدیریت مؤثر این اختلالات نقش مهمی داشته باشد. هدف: تعیین فراوانی و الگوی بروز آسیب‌های اندام حرکتی در اسب‌های مورد استفاده در باشگاه‌های سوارکاری شهرستان زرقان و بررسی ارتباط آن‌ها با سن و جنس حیوان.روش کار: این مطالعه توصیفی ـ مقطعی بر روی ۵۰ رأس اسب با کاربری سواری و پرشی در باشگاه‌های سوارکاری شهرستان زرقان انجام شد. تشخیص آسیب‌های اندام حرکتی بر اساس معاینات بالینی، آزمون‌های کمک‌تشخیصی ارتوپدی، ارزیابی‌های رادیوگرافی و نیز در مواردی مانند تاندونیت ارزیابی از طریق اولتراسونوگرافی صورت گرفت. آسیب‌های شناسایی‌شده در سه گروه اصلی شامل آسیب‌های استخوانی و مفصلی، آسیب‌های بافت نرم و آسیب‌های سم طبقه‌بندی شدند. فراوانی هر ضایعه بر اساس سن و جنس اسب‌ها محاسبه و ثبت گردید.نتایج: نتایج نشان داد آسیب‌های بافت نرم شایع‌ترین گروه آسیب‌های اندام حرکتی در اسب‌های مورد بررسی بودند؛ در این میان، تاندونیت با فراوانی ۲۴ درصد شایع‌ترین ضایعه مشاهده‌شده بود، کمردرد نیز با فراوانی ۱۲ درصد در رتبه بعدی قرار داشت. در مقابل، آسیب‌های مربوط به سم کمترین میزان شیوع را در میان اختلالات اندام حرکتی و موارد لنگش نشان دادند.نتیجه‌گیری نهایی: بر اساس یافته‌های این مطالعه، آسیب‌های بافت نرم به‌ویژه تاندونیت از مهم‌ترین مشکلات اندام حرکتی در اسب‌های باشگاه‌های سوارکاری منطقه زرقان محسوب می‌شوند؛ توجه به مدیریت صحیح تمرینات، بهبود شرایط نگهداری و اجرای برنامه‌های پیشگیرانه می‌تواند در کاهش بروز این آسیب‌ها و ارتقای سلامت و عملکرد ورزشی اسب‌ها مؤثر باشد. https://www.eltiamjournal.ir/article_247112.html زمینه و نوع مطالعه:جراحی برداشت تخمدان از مداخلات رایج در سگ‌های ماده است که می‌تواند با پاسخ‌های استرسی و التهابی و در نتیجه تغییراتی در شاخص‌های هماتولوژیک همراه باشد. ملاتونین به‌دلیل خواص آنتی‌اکسیدانی و تعدیل‌کننده ایمنی ممکن است در پاسخ‌های فیزیولوژیک ناشی از استرس جراحی نقش داشته باشد. مطالعه حاضر به‌صورت کارآزمایی تصادفی کنترل‌شده با هدف بررسی تغییرات هماتولوژیک پس از جراحی برداشت تخمدان در سگ‌های ماده انجام شد.هدف:ارزیابی تغییرات شاخص‌های هماتولوژیک پس از جراحی برداشت تخمدان در سگ‌های ماده و بررسی ارتباط احتمالی این تغییرات با تجویز خوراکی ملاتونین.روش کار:در این مطالعه ۱۸ قلاده سگ ماده سالم به‌طور تصادفی در سه گروه شامل بیهوشی تنها، برداشت تخمدان بدون دریافت ملاتونین و برداشت تخمدان همراه با تجویز خوراکی ملاتونین (mg/kg 0.3) تقسیم شدند. نمونه‌های خون در روزهای ۱-، ۰، ۳+ و ۸+ جمع‌آوری و شاخص‌های هماتولوژیک اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های ناپارامتریک و در سطح معنی‌داری 0.05 تحلیل شدند.نتایج:پس از جراحی، در گروه برداشت تخمدان بدون ملاتونین افزایش معنی‌داری در برخی شاخص‌ها از جمله مونوسیت‌ها، هموگلوبین و MCHC مشاهده شد. همچنین تغییراتی در WBC، گرانولوسیت‌ها و برخی شاخص‌های اریتروسیتی طی دوره پس از عمل ثبت گردید که عمدتاً در محدوده فیزیولوژیک باقی ماندند. در گروه دریافت‌کننده ملاتونین نیز تغییراتی در برخی پارامترها مشاهده شد، اما الگوی نتایج امکان تعیین نقش مستقیم ملاتونین را فراهم نکرد.نتیجه‌گیری نهایی:جراحی برداشت تخمدان در سگ‌های ماده می‌تواند با تغییرات خفیف و عمدتاً گذرای هماتولوژیک همراه باشد. با توجه به محدود بودن دامنه تغییرات و نبود شواهد قطعی از اثر دارویی، تعیین نقش دقیق ملاتونین در تعدیل این تغییرات نیازمند مطالعات بیشتر است. https://www.eltiamjournal.ir/article_246076.html هدف و زمینه مطالعه: عوامل متعددی در انتقال عفونت‌های ثانویه به بیماران در جراحی نقش دارند. پژوهش‌های اپیدمیولوژیک نقش تجهیزات بیهوشی در ایجاد عفونت جراحی را به خوبی نشان داده است. این مطالعه با هدف بررسی میزان آلودگی باکتریایی لوله‌های داخل‌نایی و دستگاه بیهوشی در حیوانات کوچک انجام شد. روش کار: در این مطالعه 15عدد لوله‌ی داخل‌نایی و لوله‌ی خرطومی متصل به دستگاه بیهوشی، دیواره‌ی Canister و سودالایم بررسی شد. نمونه‌ها‌ی گرفته شده از پنج سانتی‌متر انتهای لوله داخل نایی پس از حذف بادکنک انتهایی (قطعه یک)، روی محیط‌های مک‌کانکی‌آگار، شکلات‌آگار، مانیتول‌سالت‌آگار ‌و ستریماید‌آگار کشت داده‌ شد. پس از کشت باکتریایی،‌ ۵ سانتی‌متر بعدی لوله برش داده شد (قطعه دو) و از هر نمونه در محیط شکلات‌آگار، جهت شمارش تعداد پرگنه (CFU) کشت داده ‌شد. نمونه‌ها به مدت 48 ‌‌ساعت در گرم‌خانه 37 ‌درجه‌ی سانتی‌گراد قرار‌گرفت. توانایی تولید بیوفیلم باکتری‌های جداسازی شده، به دو روش مشاهده میکروسکوپی و میکروپلیت مورد ارزیابی قرار گرفت.نتایج: در روش کشت مستقیم باکتری‌ها در 9 نمونه از 15 لوله‌ی داخل‌نایی رشد کردند و در شمارش کلی تعداد پرگنه‌ها (CFU) 6 نمونه از 15مورد نیز رشد باکتری مشاهده شد. در ارزیابی تولید بیوفیلم با روش میکروسکوپی، 7 نمونه از 11جدایه مثبت و در روش میکروپلیت دو نمونه مثبت، دو نمونه ضعیف و 7 نمونه منفی گزارش شدند. باکتری‌های جداسازی شده شامل4 مورد آسینتوباکتر،2 مورد استافیلوکوکوس، 2 مورد کریزیوباکتریوم / اسفنگوموناس و یک مورد از هر کدام از باکتری-های کلبسیلا، باسیلوس و آلکالیژنز بودند. نتیجه‌گیری نهایی: بر اساس نتایج حاصل از این مطالعه تجهیزات بیهوشی می‌توانند سبب انتقال آلودگی‌های میکروبی به مجاری تنفسی شوند و از آنجا که بیوفیلم‌های میکروبی، توسط روش‌های معمول ضدعفونی از بین نمی‌روند و این بیوفیلم‌ها نقش به سزایی در مقاومت‌های آنتی بیوتیکی ایفا می‌کنند، حضور این آلودگی‌ها در تجهیزات و دستگاه بیهوشی یک خطر جدی برای سلامت حیوانات در بخش جراحی محسوب می‌شوند. https://www.eltiamjournal.ir/article_248151.html زمینه و نوع مطالعه: استفاده از ونکومایسین به دلیل مقاوم بودن برخی میکروارگانیسم‌ها به چند دارو رو به افزایش است. انفوزیون 30 تا 60 دقیقه‌‌‌‌‌ای ونکومایسین رقیق شده معمولا پیشنهاد می‌شود اما انجام این فرآیند از نظر مدت زمان تزریق ممکن است رعایت نشود.هدف: تغییرات ضربان قلب و شاخص‌های نوار قلب به عنوان یکی از عوارض جانبی احتمالی تزریق ونکومایسین در پروتکل‌های درمانی متفاوت در مدت زمان 5 دقیقه مورد بررسی قرار گرفت.روش کار: 18 سگ جوان بالغ نژاد مونگرل با وزن 20-26 کیلوگرم پس از انجام معاینات و تایید سلامت وارد مطالعه شدند و به صورت تصادفی در 3 گروه برابر قرار گرفتند. برای گروه اول، 15 میلی گرم به‌ازای هر کیلوگرموزن حیوان ونکومایسین به صورت انفوزیون وریدی 30 دقیقه ای تزریق شد. برای گروه دوم 15 میلی گرم/کیلوگرم ونکومایسین به مدت 5 دقیقه به صورت وریدی تزریق شد و برای گروه سوم 15 میلی گرم/کیلوگرم ونکومایسین رقیق شده با آب مقطر به نسبت 2:1 در زمان 5 دقیقه وریدی تزریق شد. علاوه بر وضعیت بالینی، نتایج حاصل از اندازه گیری ضربان قلب و شاخص‌های الکتروکاردیوگرافی ثبت شد و با سطح معناداری 0.05>p مورد تحلیل آماری قرار گرفت.نتایج: در هیچ یک از حیوانات نشانه بالینی خاصی مشاهده نشد. در داده‌های مربوط به ضربان قلب تغییر معناداری مشاهده نشد. در الکتروکاردیوگرافی، در گروه 3 ، QT interval در دقیقه 30 به طور معناداری طویل تر از دقیقه 15 بود که البته در دقیقه 90 به محدوده غیر معنادار برگشت.نتیجه گیری نهایی: تزریق وریدی فرم رقیق نشده و رقیق شده 2:1 ونکومایسین در زمان 5 دقیقه مشکل بالینی قابل توجه و تغییر قابل توجه و پایدار در ضربان قلب و شاخص‌های نوار قلب نشان نداد. https://www.eltiamjournal.ir/article_245311.html زمینه و نوع مطالعه: کراتیت باکتریایی، به عنوان یکی از چالش‌برانگیزترین عفونت‌های بالینی چشم نیازمند رویکردهای درمانی نوین است. با توجه به گسترش روزافزون مقاومت های آنتی بیوتیکی و محدودیت استفاده از آنتی بیوتیکها، استفاده از ترکیبات جایگزین نظیر اسانس های گیاهی بسیار مورد توجه می باشد. اسانس آویشن شیرازی، غنی از تیمول و کارواکرول، دارای خواص ضدباکتریایی و ضدالتهابی قوی است که به دلیل فراریت، آب‌گریزی و سمیت احتمالی استفاده مستقیم آن محدود است. هدف: از اینرو باتوجه به خصوصیات مطلوب نانونیوزوم‌ها به عنوان سامانه‌های دارورسانی ایده‌آل برای انکپسوله‌سازی ترکیبات آب‌گریز و افزایش زیست فراهمی موضعی داروها، هدف از این تحقیق مطالعه اثربخشی نانونیوزوم حاوی اسانس آویشن شیرازی درکنترل کراتیت باکتریایی القا شده به وسیله استافیلوکوکوس آرئوس در نظر گرفته شد. روش کار: ابتدا نانونیوزوم‌های حاوی اسانس با روش فیلم نازک تبخیری و در حضور سورفکتانت غیر‌یونی سنتز شده و اندازه ذرات، پتانسیل زتا، راندمان کپسوله‌سازی و پایداری فرمولاسیون مورد بررسی قرار گرفت. 30 قطعه رت نر نژاد ویستار به گروه‌های درمانی شامل: گروه کنترل (بدون درمان)، گروه دریافت‌کننده نانونیوزوم‌های حاوی اسانس و گروه دریافت‌کننده سیپروفلوکساسین تقسیم شدند و سپس، کراتیت باکتریایی در قرنیه یک چشم از هر قطعه موش با استافیلوکوکوس آرئوس القا شد. اثربخشی درمانی با ارزیابی میزان بار باکتریایی در نمونه‌های قرنیه، در روزهای چهارم و هشتم پس از القای عفونت، سنجیده شد. نتایج: نتایج نشان داد اگرچه کاهش باکتری ناشی از سیپروفلوکساسین از سایر گروهها بیشتر بود اما تفاوت معنی داری بین گروه مصرف کننده نانونیوزوم‌های حاوی اسانس آویشن شیرازی و سیپروفلوکساسین مشاهده نشد. نتیجه‌گیری نهایی: این مطالعه اثربخشی بالای نانونیوزوم‌های حاوی آویشن شیرازی را در درمان کراتیت باکتریایی تأیید می‌کند و پتانسیل آن را به عنوان نسل جدیدی ازداروهای چشمی ایمن‌تر و مؤثرتر، مبتنی بر منابع طبیعی و فناوری نانو، برجسته می‌سازد. https://www.eltiamjournal.ir/article_251598.html زمینه و نوع مطالعه: پوست به‌عنوان بزرگ‌ترین اندام بدن، نخستین سد دفاعی در برابر عوامل آسیب‌رسان محیطی محسوب می‌شود و ترمیم زخم در آن فرایندی پیچیده، پویا و چندمرحله‌ای است که در نتیجه تعامل هماهنگ سازوکارهای سلولی، مولکولی و بافتی رخ می‌دهد. کافئین، به‌عنوان یکی از پرمصرف‌ترین ترکیبات زیست‌فعال در جهان، به‌دلیل برخورداری از خواص ضدالتهابی و ضددردی در سال‌های اخیر مورد توجه پژوهشگران حوزه ترمیم زخم قرار گرفته‌است. هدف: با توجه به اهمیت بالینی التیام زخم در پزشکی و دامپزشکی، به‌ویژه در حوزه جراحی و همچنین مصرف گسترده کافئین در زندگی روزمره، بررسی اثرات مصرف خوراکی کافئین بر روند ترمیم زخم‌های جلدی می‌تواند در توسعه راهکارهای درمانی مؤثرتر حائز اهمیت باشد.روش‌کار: در مطالعه حاضر، به‌منظور بررسی اثر مصرف خوراکی کافئین بر ترمیم زخم‌های جلدی، ۳۰ سر موش صحرایی به سه گروه شامل گروه کنترل و دریافت‌کننده مقدار ۲۰ و ۵۰ میلی‌گرم کافئین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن تقسیم شدند. پس از ایجاد زخم پوستی در ناحیه پشتی، نیمی از حیوانات در روز دهم آسان‌کشی شده و نمونه‌های بافتی از ناحیه زخم و بافت سالم مجاور جهت ارزیابی هیستوپاتولوژیک جمع‌آوری گردید. نیم دیگر حیوانات نیز تا روز بیست‌ویکم از نظر بالینی و ظاهری روند ترمیم زخم مورد پایش قرار گرفتند. در ارزیابی هیستوپاتولوژیک، ده شاخص اصلی مرتبط با ترمیم زخم بررسی شد.نتایج: نتایج حاصل از ارزیابی‌های بالینی نشان داد که روند جمع‌شدن لبه‌های زخم، تشکیل بافت جوانه گوشتی و بسته‌شدن ضایعه در گروه دریافت‌کننده دوز بالای کافئین مطلوب‌تر از سایر گروه‌ها بود. همچنین در بررسی‌های هیستوپاتولوژیک، میزان تشکیل بافت جوانه گوشتی و اپیتلیالیزاسیون مجدد در گروه دریافت‌کننده ۵۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم کافئین به‌طور معناداری بیشتر از گروه کنترل بود، در حالی‌که سایر شاخص‌ها اختلاف آماری معناداری نشان ندادند. علاوه بر این، حضور بیشتر ماست‌سل‌ها در گروه‌ دریافت‌کننده دوز بالاترکافئین به‌صورت توصیفی مشاهده شد که می‌تواند زمینه‌ساز مطالعات آینده درباره نقش این سلول‌ها در ترمیم زخم باشد.نتیجه‌گیری نهایی: در مجموع، یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که مصرف خوراکی کافئین، به‌ویژه در دوز بالاتر، می‌تواند اثرات مثبتی بر برخی مراحل کلیدی ترمیم زخم‌های جلدی داشته باشد؛ هرچند انجام مطالعات گسترده‌تر برای تبیین دقیق‌تر سازوکارهای اثرگذاری آن ضروری است.