هدف و زمینه مطالعه: عوامل متعددی در انتقال عفونت‌های ثانویه به بیماران در جراحی نقش دارند. پژوهش‌های اپیدمیولوژیک نقش تجهیزات بیهوشی در ایجاد عفونت جراحی را به خوبی نشان داده است. این مطالعه با هدف بررسی میزان آلودگی باکتریایی لوله‌های داخل‌نایی و دستگاه بیهوشی در حیوانات کوچک انجام شد.
روش کار: در این مطالعه 15عدد لوله‌ی داخل‌نایی و لوله‌ی خرطومی متصل به دستگاه بیهوشی، دیواره‌ی Canister و سودالایم بررسی شد. نمونه‌ها‌ی گرفته شده از پنج سانتی‌متر انتهای لوله داخل نایی پس از حذف بادکنک انتهایی (قطعه یک)، روی محیط‌های مک‌کانکی‌آگار، شکلات‌آگار، مانیتول‌سالت‌آگار ‌و ستریماید‌آگار کشت داده‌ شد. پس از کشت باکتریایی،‌ ۵ سانتی‌متر بعدی لوله برش داده شد (قطعه دو) و از هر نمونه در محیط شکلات‌آگار، جهت شمارش تعداد پرگنه (CFU) کشت داده ‌شد. نمونه‌ها به مدت 48 ‌‌ساعت در گرم‌خانه 37 ‌درجه‌ی سانتی‌گراد قرار‌گرفت. توانایی تولید بیوفیلم باکتری‌های جداسازی شده، به دو روش مشاهده میکروسکوپی و میکروپلیت مورد ارزیابی قرار گرفت.
نتایج: در روش کشت مستقیم باکتری‌ها در 9 نمونه از 15 لوله‌ی داخل‌نایی رشد کردند و در شمارش کلی تعداد پرگنه‌ها (CFU) 6 نمونه از 15مورد نیز رشد باکتری مشاهده شد. در ارزیابی تولید بیوفیلم با روش میکروسکوپی، 7 نمونه از 11جدایه مثبت و در روش میکروپلیت دو نمونه مثبت، دو نمونه ضعیف و 7 نمونه منفی گزارش شدند. باکتری‌های جداسازی شده شامل4 مورد آسینتوباکتر،2 مورد استافیلوکوکوس، 2 مورد کریزیوباکتریوم / اسفنگوموناس و یک مورد از هر کدام از باکتری-های کلبسیلا، باسیلوس و آلکالیژنز بودند.
نتیجه‌گیری نهایی: بر اساس نتایج حاصل از این مطالعه تجهیزات بیهوشی می‌توانند سبب انتقال آلودگی‌های میکروبی به مجاری تنفسی شوند و از آنجا که بیوفیلم‌های میکروبی، توسط روش‌های معمول ضدعفونی از بین نمی‌روند و این بیوفیلم‌ها نقش به سزایی در مقاومت‌های آنتی بیوتیکی ایفا می‌کنند، حضور این آلودگی‌ها در تجهیزات و دستگاه بیهوشی یک خطر جدی برای سلامت حیوانات در بخش جراحی محسوب می‌شوند.