دیابت ملیتوس: تشخیص و یافتههای آزمایشگاهی در سگ و گربه

دیابت ملیتوس یک هیپرگلیسمی پایدار ناشی از کاهش تولید یا اختلال در فعالیت انسولین است. تقریبا تمام دامهای اهلی و 0 درصد است. دیابت /43-1/ 0 و 2 /3-0/ آزمایشگاهی به دیابت مبتلا میشوند. شیوع دیابت در سگها و گربهها به ترتیب 6 ملیتوس در سگها بیشتر در مادههای بالغ یا مسن رخ میدهد، در حالیکه گربههای نر بیشتر از گربههای ماده به این بیماری مبتلا میشوند. چهار علامت بالینی مشخص دیابت ملیتوس پرادراری، پرنوشی، پرخوری و کاهش وزن هستند. در برخی سگها و گربههای مبتلا عوارض شدید دیابت از قبیل کتواسیدوز یا هیپراسمولالیتی رخ میدهد که در این موارد علائم بالینی همچون بیحالی، کاهش مصرف آب و استفراغ دیده میشود. تشخیص دیابت ملیتوس بر اساس علائم بالینی، هیپرگلیسمی پایدار و گلوکزاوری صورت میگیرد. به منظور مستند نمودن دیابت ملیتوس نیاز به اندازهگیری مکرر گلوکز خون وجود دارد. البته در صورتیکه در یک نمونه خون و ادرار هیپرگلیسمی همراه با کتونمی، گلوکزاوری و کتوناوری وجود داشته باشد. و )Fructosamine( احتمال وجود دیابت ملیتوس بسیار زیاد است. آزمایشهای دیگری از قبیل اندازهگیری فروکتوز آمین )Glucose tolerance tests( و آزمایشهای تحمل گلوکز )Glycated hemoglobin, GHb( هموگلوبین گلیکوزیله خون نیز برای تائید یا رد بیماری کمک کننده خواهند بود. در صورتیکه نیاز به تجویز انسولین جهت درمان بیماری وجود دارد، در جهت تعیین نوع و دوز مناسب انسولین استفاده )Serial glucose curve( شروع درمان می توان از منحنی سریالی گلوکز نمود. با گذشت مدت زمانی مشخصی از شروع درمان، برای بررسی روند پاس به درمان و کنترل بیماری در کنار توجه به علائم بالینی و وضعیت عمومی ادرار میتوان از آزمایشهای اندازهگیری گلوکز خون و ادرار، فروکتوز آمین و هموگلوبین گلیکوزیله خون استفاده نمود.