زمینه و نوع مطالعه: بیهوشی عمومی در اسب، در مقایسه با انسان و سایر گونههای حیوانی، از ریسک بسیار بالاتری برخوردار است. میزان شیوع مرگ و میر (Mortality rate) ناشی از بیهوشی در اسب سالم 8/1-24/0 درصد گزارش شده است. آبستنی سنگین یکی از عواملی است که مرگ و میر ناشی از بیهوشی را هم در مادیان و هم در کُرّه تشدید میکند که احتمالاً با اورژانس بودن جراحی نیز مرتبط است. در جراحی سزارین، درصد زندهمانی (survival rates) مادیان 90-80 درصد و کُرّه اسب 40-10 درصد است.
هدف: در این مطالعه ی مروری ملاحظات بیهوشی در سزارین مادیان مورد بحث قرار گرفته است.
روش کار: مرور منابع مربوط به ملاحظات بیهوشی در مادیان
نتایج: جراحی سزارین به طور معمول به عنوان یک عمل اورژانسی برای رفع سختزایی در مادیان آبستن انجام میشود. اگرچه گاهی به عنوان یک جراحی انتخابی در مادیانی که به دلیل موارد غیرطبیعی کانال زایمان امکان زایمان از طریق واژن وجود ندارد، نیز استفاده میشود. اگرچه اطلاعات اندکی در خصوص اسب آبستن در دسترس است امّا منطقی است که تغییرات فیزیولوژی مادیان مشابه سایر پستانداران باشد. انطباق پارامترهای اصلی فیزیولوژیک در اواخر آبستنی، چالشهایی در انجام موفقیتآمیز مدیریت بیهوشی مادیان ایجاد میکند. در طی آبستنی، سیستم قلبی-عروقی مادیان برای تأمین اکسیژن مورد نیاز جنین انطباق مییابد. فشار وارده بر دیافراگم، که در حیوان خوابیده به پشت تشدید میشود، منجر به عدم تناسب تهویه ریوی و پرفیوژن (ventilation-perfusion mismatch) و همچنین هیپوکسمی خواهد شد. اکسیژنرسانی به جنین، اهمیت بالایی در حفظ سلامتی جنین در طی بیهوشی دارد.
نتیجه گیری نهایی: اگرچه داروها و تکنیکهای بیهوشی و همچنین روشهای مونیتورینگ اسب آبستن و غیر آبستن مشابه است امّا تغییرات فیزیولوژیک ناشی از آبستنی و نگرانی در خصوص قابلیت زندهمانی کُرّه، میتواند انتخاب داروها را تحت تأثیر قرار دهد. بیهوشی اسب آبستن، بسته به مرحله آبستنی، متخصص بیهوشی را با چالش زیادی برای حفظ سلامتی مادیان و کُرّه روبرو میکند.
التیام