زمینه و نوع مطالعه: مطالعه مروری اصول استفاده از آنتیبیوتیکها در جراحی هدف: بیان نحوه کاربرد اصولی آنتیبیوتیکها در جراحی روش کار: مطالعه مروری با استفاده از منابع مختلف منتشرشده در ارتباط با کاربرد و نحوه استفاده از آنتیبیوتیکها در جراحی نتایج: آنتیبیوتیکها داروهایی هستند که جهت درمان عفونتهای باکتریایی به کار میروند. این داروها بر اساس منها، طیف اثر، کاربرد بالینی و مکانیسم اثر به گروههای مختلف تقسیمبندی میشوند. آنتیبیوتیکها در جراحی باهدف پیشگیری از وقوع عفونتهای موضع عمل و یا درمان عفونتهای ایجادشده به کار میروند. تقسیمبندی جراحی به انواع تمیز، تمیزآلوده، آلوده و کثیف مهمترین عامل در انتخاب نوع کاربرد آنتیبیوتیک در جراحی محسوب میشود. در جراحیهای تمیز نیازی به استفاده از این داروها مگر در شرایط خاص وجود ندارد. آنتیبیوتیک پیشگیرانه در جراحیهای تمیزآلوده و آلوده به کار میرود تا از ایجاد عفونت بعد از عمل پیشگیری شود. در جراحیهای کثیف که موضع عمل دچار عفونت قبلی است این داروها به شکل درمانی به کار میروند. تجویز پیشگیرانه آنتیبیوتیک به شکل تزریق داخل وریدی و قبل از آغاز جراحی انجام میشود تا غلظت درمانی آن در بافتهای هدف ایجادشده و از عفونت آنها پیشگیری کند؛ بنابراین داروهایی که قابلیت تزریق داخل وریدی را داشته باشند در شیوه پیشگیرانه مورداستفاده قرار میگیرند. همچنین انتخاب نوع دارو بر اساس فلور طبیعی موجود در بافتهای هدف یا موضع عمل انجام میشود. تجویز داروی پیشگیرانه در انتهای عمل متوقفشده و یا حداکثر تا 24 ساعت بعد از عمل ادامه پیدا میکند. در شکل درمانی، درمان با آنتیبیوتیک قبل از آغاز جراحی آغازشده و در حین عمل و بعدازآن نیز ادامه پیدا میکند تا عفونت بهطور کامل درمان شود. انتخاب نوع آنتیبیوتیک در این شیوه بر اساس کشت میکروبی و تعیین حساسیت آنتیبیوتیکی انجام میشود. امروزه با بهکارگیری شیوههای نوین، امکان استفاده موضعی از آنتیبیوتیکها نیز در جراحی فراهمشده است. در این مقاله ویژگیهای کلی آنتیبیوتیکها توضیح دادهشده و سپس اصول استفاده پیشگیرانه و درمانی آنتیبیوتیکها موردبررسی قرار میگیرد. نتیجهگیری نهایی: بهکارگیری آنتیبیوتیکها باید به شکلی معقول و اصولی انجام شود تا ضمن افزایش کار آیی آنها در پیشگیری و درمان عفونت، از شکلگیری مقاومت آنتیبیوتیکی جلوگیری شود.
التیام