زمینه و نوع مطالعه: مطالعه مروری روشهای سترونی و ضدعفونی اتاق عمل هدف: بیان روشهای مختلف سترونی و ضدعفونی اتاق عمل روش کار: مطالعه مروری با استفاده از منابع مختلف منتشرشده در ارتباط با روشهای سترونی و ضدعفونی اتاق عمل نتایج: اتاق عمل مکان کنترلشدهای در بیمارستان است که اعمال جراحی در داخل آن انجام میشود. سابقه احداث اتاق عمل بهعنوان مکانی اختصاصی جهت انجام جراحی به قرن هجدهم میلادی بازمیگردد. قبل از آن اعمال جراحی معمولاً در محل سکونت بیمار یا جراح انجام میشد. اتاقهای عمل اولیه از شرایط طراحی ایده آلی برخوردار نبوده و بیشتر بهعنوان مکانی جهت نمایش اعمال جراحی احداث میشدند. با شناسایی میکروارگانیسمها بهویژه باکتریها بهعنوان عوامل مولد عفونتهای بعد از عمل، طراحی اتاقهای عمل در جهت کنترل این نوع عفونتها دستخوش تغییر شد. اعمال جراحی روشهایی تهاجمی بوده و بیمار را در معرض ابتلا به عفونتهای موضع عمل قرار میدهند. این عفونتها در اثر آلودگی زخم جراحی توسط میکروارگانیسمها بهویژه باکتریها ایجاد میشوند. فلور طبیعی بدن بیمار، لوازم و وسایلی که در جراحی به کار میروند، گروه جراحی و محیط فیزیکی اتاق عمل منبع این باکتریهای مولد عفونت محسوب میشوند. آلودگی اتاق عمل به طرق مختلف ازجمله هوای فیلتر نشده، دستگاههای تهویه، مواد ضدعفونیکننده، ترشحات زخمهای عفونی، حملونقل بیماران و کیسههای جمعآوری ترشحات، گروه جراحی، ازدحام و تحرک بیشازحد، لباس، کفش، دستها و دستکش گروه جراحی، لوازم جراحی غیر سترون و سطوح آلوده امکانپذیر است؛ بنابراین جهت پیشگیری از وقوع عفونت، علاوه بر موضع عمل، لوازم و گروه جراحی، فضای اتاق عمل نیز باید با استفاده از شیوههای مناسب، طراحی، نگهداری و ضدعفونی شود. در این مقاله اصول کلی طراحی و تهویه مناسب اتاق عمل شرح دادهشده و سپس روشهای نظافت، ضدعفونی و سترونی روزمره اتاق عمل توضیح داده میشود. نتیجهگیری نهایی: نظافت و ضدعفونی روزانه اتاق عمل بهعنوان یکی از مهمترین ارکان پیشگیری از عفونتهای موضع عمل الزامی بوده و باید توسط کارکنان مجرب و آموزشدیده انجام شود.
التیام